Tuesday, 7 August 2018

रुसव्या नभास...


दाटलेल्या नभाचे 
चिंतातूर मन भोळे 
का कळेना भरून आले 
ते गहिरे गहिरे डोळे...

अवघड झाले थोपवणे 
अश्रूंना दाटलेल्या 
बागेतल्या या कळ्या म्हणे,
"अजून का मिटलेल्या ?"

नदीची खळखळ, झऱ्याची सळसळ 
अन पाचूच्या रानात पहा,
सोनपाखरांचा मेळ...
विसरलास का तू,
कळ्यांची फुले व्हायला 
लागतो रे थोडा वेळ ...

"मी बरसवतो गं वेड्या सरी
पण जग किती हे फसवे ?"
एकदा बघ तरी..
मोत्यांपरी कुणीतरी 
जपलीत तुझी आसवे...

का म्हणतोस कुणासाठी वाहायचे ..
तू नसता हे मोती 
कुणी कसे पाहायचे ?
थांबला तो संपला ..हे सृष्टीचे मर्म 
सदैव वाहत राहणे 
हाच तुझा धर्म ..

क्षण हाच..ज्यासाठी..
काळही होता तरसला,
आज..कित्तीतरी दिवसांनी तो 
पुन्हा आनंदाने बरसला...
पुन्हा आनंदाने बरसला...!!

#यूँही...
- ©️अमिता 
#PC- ब्रम्हकमळाच्या पानावर साठलेल्या थेंबांचा हा सुंदर क्षण टिपलाय माझी ताई - 'नम्रता पाटील 'हिने.Thanks ताई !

4 comments: