एक झाड...

एक झाड..उभं वादळात,
तग धरून असतं..
सोसून ऋतू सारे, अविरत खपत असतं ,
गाजावाजा न करताच 
फुला-फळांना जिवापाड जपत असतं 
घट्ट रोवतं पाय किती 
तरी -"मातीच सांभाळते मला",
सर्वांना सांगत असतं ,
एक झाड..उभं वादळात,,
तग धरून असतं...

सळसळ ऐकून पानांची 
मनोमन सुखावतं,
भयाण वारा सुटल्यावर 
काळजीनं दुखावतं
खोडा-मुळांना भक्कम ठेवून 
डोलारा सांभाळतं,
फांद्यांच्या उनाडपणाला लगोलग आवरतं
कधी अस्वस्थ असलं तरी ,
खूप खूप खंबीर दिसतं,
एक झाड..उभं वादळात,,
तग धरून असतं...

एके दिवशी फुला-फळांचंही झाड होतं
कधीतरी जे फक्त - बाळ होतं ,
'बाप' नावाच्या झाडाचं मन,
फुलून मग 'आभाळ' होतं..
उरल्या-सुरल्या पानांनिशीही 
बहरलेलं ते दिसतं,
एक झाड..उभं वादळात,,
तग धरून असतं...

आजवर आपण दिली 
तशी आपल्यालाही मिळेल का सावली ?
आपल्याला मिळो न मिळो,
कुणालातरी मिळेलच ! 
या विचाराने समाधानाने हसतं,
एक झाड..उभं वादळात,,
तग धरून असतं...
एक झाड..उभं वादळात,,
तग धरून असतं...

#सर्व_'बाप'माणसांना_समर्पित!!
#यूँही...Father'sDay2018

                                    - ©️अमिता अशोक पाटील 
                                       copyright 2018 All rights are reserved